فرهنگ، به‌عنوان بستر شکل‌گیری نگرش‌ها و رفتارهای فردی و اجتماعی، نقش زیربنایی در پذیرش و اجرای الگوهای زندگی سالم دارد. سبک زندگی مردم، نوع تغذیه، باورهای مرتبط با بیماری، مراجعه به مراکز درمانی، و حتی پذیرش واکسن یا دارو، همگی ریشه در باورها و ارزش‌های فرهنگی دارند. بنابراین، تغییرات پایدار در حوزه سلامت تنها از طریق درک و استفاده صحیح از ظرفیت‌های فرهنگی جامعه ممکن خواهد بود.
هنر نیز با زبان جهانی و تأثیرگذاری عمیق خود می‌تواند پلی میان دانش پزشکی و درک عمومی از سلامت ایجاد کند. استفاده از ابزارهای هنری همچون تئاتر، موسیقی، فیلم، ادبیات و هنرهای تجسمی برای ترویج مفاهیم بهداشتی، از جمله راهکارهای نوآورانه و مؤثر در آموزش سلامت به شمار می‌رود. هنر می‌تواند پیام‌های علمی و تخصصی را با زبانی قابل فهم و تأثیرگذار به عموم مردم منتقل کند.
در این میان، رسانه‌ها نقش کلیدی در شکل‌دهی افکار عمومی، انتقال سریع اطلاعات، و ترویج سبک زندگی سالم ایفا می‌کنند. رسانه‌های جمعی، چه در قالب سنتی مانند رادیو و تلویزیون، و چه در فضای دیجیتال و شبکه‌های اجتماعی، می‌توانند با ارائه محتوای آموزشی، نقد سازنده، اطلاع‌رسانی به‌موقع و ایجاد گفتمان اجتماعی، نقش مهمی در ارتقاء سلامت جامعه ایفا نمایند.
از دیدگاه یک پزشک، سلامت دیگر تنها یک موضوع تخصصی در اتاق درمان نیست؛ بلکه پدیده‌ای اجتماعی، فرهنگی و ارتباطی است که نیازمند هم‌افزایی میان نظام سلامت، نهادهای فرهنگی، هنرمندان و رسانه‌هاست. تنها با بهره‌گیری هوشمندانه و هماهنگ از این ظرفیت‌هاست که می‌توان به آگاهی جمعی، اصلاح رفتارهای خطرناک و ارتقاء شاخص‌های سلامت عمومی دست یافت.
فرهنگ، هنر و رسانه، بازوان مکمل نظام سلامت در مسیر ارتقاء سلامت جامعه هستند.
نویسنده:دکتر بهاره کریم آقائی،سرپرست مرکز خدمات جامع سلامت بوعلی