فرزندپروری مجموعه دانش و مهارتهای تربیت کودکان به روشی سازنده و غیر مخرب است، راهی برای این که تواناییها و مهارتهای آنان را رشد دهیم و مشکلات رفتارییشان را اداره کنیم. بنابراین هدف اصلی از تربیت کودکان، بار آوردن افرادی مستقل، توانمند، مسئول، و با اعتماد به نفس است که از رشد اخلاقی و اجتماعی مناسب برخوردار میباشند.

دربین سبکهای متفاوت تربیتی که وجود دارد بهترین سبک تربیت، مقتدرانه می باشد.در این باب سخنی با والدین خواهیم داشت..

بیش از آنکه مهم باشد چه می گویید،مهم این است که چگونه می گویید.لحن کلام و حالت بدن و نگاهتان به فرزندتان این پیام را می دهد که او در محیطی امن است و می تواند به شما اعتماد کند ویا احساس خطر کند.محکم اما آرام حرف بزنید.کودکان زمانی که احساس امنیت میکنند بهتر حاضر به همکاری خواهند بود.

همیشه محکم بمانید.اگر فرزندتان بتواند رفتار شما را پیش بینی کند شما را مقتدرخواهد دید.احساس امنیت خواهد کرد و کمتر لجبازی میکند.

اقتدار شما آنجاست که عصبانی نشوید.

والدین موفق ویژگی هایی دارند که از جمله آنها" پذیرش خود آنگونه که هستم" می باشد به عبارتی بپذیرد قرار نیست والد بی نقصی باشد و به عنوان والد باید از خودش مراقبت کند با فدا کردن خود نمیتوانید والد بهتری باشید هرچه شما سالمتر و خوشحال ترباشید فرزند سالمتری خواهید داشت.

به احساس فرزندتان گوش دهید و آنها را تایید کنید:هدفتان از بین بردن خشم،اضطراب،حسادت یا ناکامی نباشد بلکه به فرزندتان یاد دهید احساسات ما دوستهای ما هستند.

"هیچ احساسی بد نیست....پشت هر احساسی،یک داستان ،یک دلیل یا یک اتفاق وجود دارد.اگر بخواهید سریع حال فرزندتان را خوب کنید در اصل به او می فهمانیدکه احساسات بد هستند باید زودتر از احساست خلاص شوی و این رفتاری مخرب است زیرا فرزندتان هیچ مهارت سالمی برای مدیریت احساسات یاد نمیگیرد و این رفتار کم کم در بزرگسالی برای فرار از احساسات خود دست به هرکاری (پرخوری،مصرف مواد و) .....