کارشناس سلامت روان : در شرایط بحرانی ناشی از جنگ، کودکان به عنوان آسیب‌پذیرترین گروه جامعه، نیازمند توجه ویژه‌ای هستند. گرچه ممکن است در ابتدا نشانه‌های آشکاری از اضطراب در آن‌ها مشاهده نشود، اما به تدریج بروز این نشانه‌ها، که غالباً به صورت حرکات تکراری و ناخودآگاه مانند تیک عصبی، جویدن ناخن، کندن پوست، کشیدن مداوم دست بر روی سر و بازی با انگشتان نمود پیدا می‌کنند، اجتناب‌ناپذیر است.

پیرعلی برای مدیریت و کاهش اضطراب در کودکان در چنین شرایطی، راهکارهای زیر را به والدین و مراقبان توصیه کرد: کودکان به شدت واکنش‌های والدین را رصد می‌کنند. حفظ آرامش و کنترل تن صدا توسط والدین، به ایجاد حس امنیت در کودک کمک شایانی می‌کند. نیاز کودک به حس امنیت از طریق لمس ایمن برطرف می‌شود. در آغوش گرفتن کودک در طول روز، احساس نزدیکی و امنیت را تقویت می‌کند. پاسخگویی صادقانه به سوالات: به سوالات کودک به صورت مختصر، صادقانه و با زبانی قابل فهم پاسخ دهید و به او اجازه دهید تمامی ابهامات خود را مطرح کند. والدین باید از قرار دادن کودکان در معرض اخبار استرس‌زا و ناگوار جنگ اجتناب کنند، زیرا تمرکز کودکان به طور طبیعی به سمت والدین و اخبار پیرامونشان جلب می‌شود. این کارشناس افزود: به کودکان اجازه دهید احساسات خود را بیان کنند. ترس در شرایط بحران امری طبیعی است؛ با پذیرش و تأیید احساسات آن‌ها، حس درک شدن را در آن‌ها تقویت کنید. فراهم کردن شرایطی برای بازی و تعامل کودکان با همسالانشان، به آن‌ها کمک می‌کند تا انرژی روانی خود را تخلیه کرده و اضطرابشان کاهش یابد. پیرعلی در پایان، تاکید کرد: مراقبت از سلامت روان خود والدین به عنوان پناهگاه امن کودکان، نقشی حیاتی در گذر از این بحران‌ها ایفا می‌کند.